NASA Paid $300,000 for a Mars Menu While a Tomato Doubled in Fake Martian Dirt and the Carrot Lost
Een tomaat kan zijn vrucht verdubbelen in een pot nep Martiaanse stof en toch de boerderij achterlaten. Dat is de onhandige les onder een veel luider week in ruimtevoedsel. Op 24 september 2026 benoemde NASA de winnaars van de Deep Space Food Challenge: Mars aan Table en overhandigde de hoofdprijs, $ 300.000, aan Chinyere "Chichi" Ukeje van Philadelphia voor een Ontwerp genoemd adaptieve voeding infrastructuur. Twee dagen eerder zei een non-profitorganisatie in Californië dat het een bacterie had ontwikkeld die Martiaanse aarde eet. Noch de aankondiging groeit een wortel in perchloraat. De kasproef die nog steeds de bodem voor gemengde gewassen op gesimuleerde Rode Planeet bodem werd gepubliceerd in PLOS ONE on May 1, 2024, and the tomato is still the only winner in that dirt.
Ukeje is 25. Ze groeide op in Bowie, Maryland, studeerde informatica aan de Universiteit van Maryland, Baltimore County, en woont nu in het noordoosten van Philadelphia. NASA beoordeelde 113 inzendingen uit 33 landen en 28 staten van de Verenigde Staten. De missie op de pagina was bot: voer 15 astronauten voor 500 Mars sols, ongeveer 513 Aarde dagen, op het oppervlak, met een lay-out, een maaltijd plan, een concept van operaties, en een Doorloop video. De federale aankondiging had een $750.000 portemonnee geadverteerd. Het bureau zei dat het een gecombineerde $650.000 heeft toegekend. Jennifer Edmunson, die Centennial Challenges runt bij Marshall Space Flight Center, zei dat het agentschap was "geboeid om de toekomst van de ruimte voedsel systemen met deze uitdaging."
Het concept van Ukeje, genoemd naar Ani, een Nigeriaanse aardegodin van de oogst, is een modulaire lus: gecontroleerde milieugewassen, gisting, schimmels en bioreactoren die voedingsstoffen recycleren, met een beperkte voorraad voedsel van de Aarde. NASA's beschrijving zegt dat het systeem bedoeld is om de helft van de calorieën van deze planeet te produceren en om een herkenbare maaltijd te koken wanneer de energie, water, hardware, of bemanning tijd kort is. Tweede plaats, $ 200.000, ging naar Cislune van Rosemead, Californië, voor Fresh, Ferment, Reserve te kweken geselecteerde gewassen, een deel van de oogst om te zetten in vertrouwd voedsel in instrumented cassettes, en houd een beschermde Aardse reserve voor de dag dat een partij faalt. Smaller prizes went to a Hilo, Hawaii team using an ahupua’a, a land-to-sea management idea, as the model; to Orbital Health Systems of Evansville, Indiana, for a settlers’ kookboek; naar een Bentonville, Arkansas collectief voor een gesloten-loop sustenance ontwerp; en, als internationale winnaar, naar Astrofood van Ellezelles, België.
Dat zijn keukens op papier. Het vuil probleem is ouder en gemener. Astrobioloog Rebeca Gonçalves, met Wieger Wamelink, Peter van der putten, en jochem ooit op de loonlijst universiteit, zet kersentomaten, erwten en wortelen in de mms van Nasa's-1 Marsimulant, in zand, en in potgrond. Sommige potten werden gemengd, de oude metgezel-planting patroon geassocieerd met Maya velden. Sommige waren afzonderlijke gewassen. Rhizobia bacteriën gingen met de erwten om stikstof uit de lucht te halen. De kas werd afgestemd op de lucht, warmte en vochtigheid van een onder druk staande Martiaanse kweekkamer. Het was de eerste keer dat de mix werd gescoord op een regolith stand-in.
The Pea Was Supposed to Be the Hero
Wamelink had gewed op het peulvruchten. "We hadden verwacht dat de erwten het beste zouden groeien, maar het tegendeel bleek waar te zijn. De tomaten groeiden het beste," zei hij. In de substituut verdubbelde de vrucht van alleen geteelde tomaten ruwweg. Meer bessen, grotere bessen, oudere bloemen, dikkere stengels, hoger boven de grond. biomassa, en meer kalium in de opbrengst. Gonçalves vertelde verslaggevers dat ze niet wist wat ze kon verwachten, omdat niemand eerder de methode had toegepast op de ruimtelandbouw, en later het tomatenresultaat "een grote vondst, een die We kunnen nu verder onderzoek doen."
Het systeem is niet verdubbeld. In Marsimulant verloren wortels biomassa en opbrengst. Erwten lieten geen significante winst zien en gingen naar beneden. De relatieve opbrengst was 0,93, een netto verlies tegen de groei van elk gewas alleen. De bacteriën vormden nooit de knobbeltjes die ze nodig hadden. Hoge pH, verdichte korrels, en ontbrekende voedingsstoffen lijken ze te hebben verslagen. Grote tomaten- en erwtenluifels schaduwden de wortels. Wamelink's lijn was dat de tomaat uit de erwten en "de wortel zeer zeker niet." Zet hetzelfde trio in zand, waar knobbeltjes gevormd, en de wiskunde flipte: relatief Geef 1.32, een echt voordeel. De eigen conclusie van de krant is smaller dan de krantenkoppen die erop volgden. Meng de gewassen nadat je het vuil genoeg hebt gemaakt om de bacteriën te laten leven. Daarvoor is metgezellenplant een tomatensubsidie.
The Poison Is Still in the Powder
MMS-1 kopieert textuur en chemie. Het kopieert niet volledig de perchloraatzouten die rijden in echte Martiaanse regolith, vaak geciteerd ongeveer een half procent van gewicht en hoger op plaatsen. Die zouten zijn slecht voor planten en erger voor mensen. Een september 2026 open-toegangspapier van het Plant Trek project nam een Utah microbiële gemeenschap die perchloraat vermindert en het in een basaltsimulant gepiekt tot ongeveer 2,25 procent calcium en magnesiumperchloraat. Water-extracteerbare perchloraat daalde tot ongeveer 7 tot 9 procent van het begin van gewijzigde niveau. Het ging niet naar nul. Aërobe conditionering deed iets wat de luchtloze potten niet deden: plant beschikbare fosfor sprong naar ongeveer 222 milligram per kilogram. Een aparte Soil Science Society of America Journal paper dit jaar vond dat het bakken van een pieksimulant op 470 graden Celsius bijna het zout wegveegde, en dat drie uitspoeling cycli plus destillatie van het spoelwater maakte het ook schoon. Een boerderij microbiome ze geduwd door gerichte evolutie verbeterd van ongeveer 35 procent reductie tot ongeveer 52 procent. Een half gif is geen tuin.
Op 22 september 2026 zei Pioneer Labs in Emeryville dat het een andere microbe had, aangeduid als sPL.001. Chief executive Erika Alden DeBenedictis beschreef een organisme geëvolueerd over meer dan een biljoen celdelingen, zodat het voedingsstoffen, inclusief sporenelementen, van Martian kan trekken vuil, water en verwerkte lucht, maak dan een bioplastic bouwmateriaal. De groep zegt dat een bioreactor die klein genoeg is om op één raket te rijden, op hun aantal lokale grondstoffen kan omzetten in onderdakmateriaal, en dat de stam geen mest nodig heeft Verscheept van de Aarde. Een preprint wijst erop dat ze meer dan drie keer de polymeeropbrengst van de moederstam onder gesimuleerde Martiaanse omstandigheden rapporteren. Dat is een bouwclaim, geen salade. Het organisme is bedoeld om te leven in een geroerde, verwarmde tank, afgeschermd tegen straling, koude en dunne lucht. Het vervangt niet de knikfout in een tomatenpot. Het zet een levend instrument op hetzelfde gif dat planten nog niet kunnen negeren.
Houston Is Growing Peppers in Water, Not Dust
NASA's tweede CHAPEA crew zit sinds 19 oktober 2025 in een 3D-geprinte habitat in Johnson Space Center. Ross Elder commando's. Ellen Ellis is de medische officier. Matthew Montgomery is wetenschapsofficier. James Spicer is de vliegingenieur. De run is 378 dagen en zal eindigen rond 31 oktober 2026. Op 7 mei kruisten ze dag 200, midden in een gesimuleerde twee weken durende black-out die bedoeld was om Mars te na te bootsen die achter de zon liep. Ellis zei dat ze trots was op een bemanning die steeds nieuwe manieren bleef vinden om onze prestaties en efficiëntie dagelijks te verbeteren. Ze hebben gewassen geteeld. Agentschap foto's tonen pepers en andere groenten in een hydrocultuur rek, geoogst met de hand. Hydroponics slaan de regolith over. Dat is het punt en de grens. Een doos met voedingsoplossing in Houston beantwoordt niet wat Gonçalves in het simulant heeft gemeten.
Wamelink's spinout, BASE, bouwde steeds prototypes voor de Maan en Mars, inclusief kamers en insectenmodules. Niets daarvan beweegt de 0,93. De prijs van Ukeje is een serieus ontwerp voor een crew die taco's en pasta nachten nodig heeft, niet gevriesdroogde bakstenen, en schimmels behoren in een gesloten lus omdat astronauten niet de stengels. De lus gaat nog steeds uit van een substraat dat de wortels niet probeert te vergiftigen. Totdat perchloraat wordt gekookt, gewassen of gegeten door microben die ook fosfor achterlaten, is de eerste eerlijke Martiaanse acre een scheikundebank. De tomaat vertelde ons al welke plant de maaltijd zal stelen als we anders doen.
The pipe that has to carry harvest data home is the same one The AEGIS Alliance followed when NASA’s Psyche spacecraft beamed a laser message across 140 million miles, en wanneer de Space Force reacquired a dead Cold War balloon satellite after a quarter century. Water is the other half of a dead-world farm, which is why the archive piece on solar-powered desalination still belongs next to this one. More of the file is in Wetenschap.
