An Undercover Officer Admitted He Lied to Britain’s Spycops Inquiry About a Sexual Relationship, and the Campaigners Caught Him

LONDEN Groot-Brittannië's undercover politie schandaal wordt meestal verteld als een geschiedenis: een team geboren in 1968, ongeveer 1.000 politieke, milieu, en sociaal-recht groepen ingevoerd, dode kinderen's namen gestolen voor dekking, vrouwen bedrogen in seksuele relaties, en kinderen geboren uit officieren die vervolgens verdwenen. Die geschiedenis is waar, en het is niet langer het meest onthullende deel. Het onthullende deel is wat het openbare onderzoek deed met een leugen in september 2026 meer dan een decennium na Theresa May, toen home secretaresse, beval het onderzoek naar het bestaan. Een agent gaf toe dat hij de waarheid niet had verteld over een seksuele relatie. De mensen die de toelating dwongen waren niet de advocaten van het onderzoek. Zij waren de campagnevoerders die waren bespioneerd. De agent hield zijn anonimiteit. Tegelijkertijd sprak de regering nog steeds over de vraag of de rest van het onderzoek van vorm moest veranderen.

Het speciale demonstratieteam, en later de National Public Order Intelligence Unit, waren de eenheden die het onderzoek moest onderzoeken. Er werden jarenlang agenten ingezet, vaak rond de vier, binnen groepen die protesten organiseerden, anti-racisme campagnes, milieuacties en gezinsrecht campagnes, waaronder Die voor Stephen Lawrence, Ricky Reel en Jean Charles de Menezes. Het officiële dossier is op ucpi.org.ukSir John Mitting, voormalig rechter van het Hooggerechtshof, heeft het voorzitterschap bekleed. Het onderzoek zegt dat het kijkt naar het gedrag van 139 undercover officieren. Het heeft meer dan 9.000 bewijsstukken gepubliceerd. Haar interimverslag over de eerste tranche, uitgebracht op 29 juni 2023, had betrekking op SDS-implementaties van 1968 tot 1982 en stelde vast dat infiltratie op lange termijn van linkse en anarchistische groepen de politie hielp de openbare orde te beheren, en dat een aanzienlijk deel van die hulp met minder opdringerige middelen kon worden verkregen. Het onderzoek zou naar verwachting ongeveer drie jaar duren. Het begon pas in 2020 live bewijs te horen. Een briefing van het House of Lords stelde de totale uitgaven, tot eind maart 2026, op £ 137,067,000.

De hoorzittingskalender laat zien hoe een decennium verdwijnt. Tranche 3 openingsverklaringen liep van 13 tot 15 oktober 2025. Fase 1 bewijs liep van 17 oktober tot 17 december 2025. Fase 2 liep van 2 februari tot 26 maart 2026. Fase 3, de managers, geopend op 15 juni 2026. Een gesloten fase was gepland voor de herfst 2026 zodat Mitting officieren kon horen wiens identiteit verborgen bleef. Hij moet zich terugtrekken na een tweede tussentijds verslag, dat in 2027 verwacht wordt, beperkt tot de SDS en tot vragen met inbegrip van gerechtelijke dwalingen.

Op 2 augustus 2026 hoorde het onderzoek van Jon Boutcher, nu hoofdagent van de politie van Noord-Ierland, over de maanden waarin hij de SDS erfde als rechercheur hoofdinspecteur van Scotland Yard's contra-terroristische commando. De Wachter rapporteerde zijn conclusie. Binnen maanden besloot hij dat het team gesloten moest worden. De meeste fracties die het had betreden, was volgens hem geen bedreiging voor de openbare orde, laat staan voor de democratie. Pro-Palestijnse supporters en linkse groepen stonden in de dossiers. Zeer weinig officieren waren gericht op terroristische organisaties, ook al nam de dreiging van het internationale terrorisme toe. Hij beschreef een giftige atmosfeer en een belegering mentaliteit, een insulaire eenheid die zich verzette tegen verandering, officieren die meestal weigerden verdere opleiding, en boekhouding zo los, dat overuren had worden een cultuur. Toen bezuinigingen werden voorgesteld, dreigden mensen ontslag te nemen. Hij zei dat de nuttige intelligentie zeer beperkt was en dat beweerde successen waren verfraaid totdat ze verwant waren aan sprookjes. Hij sloot het team snel, met instemming van zijn superieuren, en noemde dat besluit baanbrekend. Hij noemde ook de schade die civiele claims al hadden betaald voor: misbruik en ongepast gedrag, seksueel misbruik van kwetsbare vrouwen door middel van relaties waarin de de identiteit van de agent was een leugen, en opdringerige rapportage over de vriendschappen en het thuisleven van demonstranten, waaronder rouwende families. Hij noemde de schade onberekenbaar en ondraaglijk. De SDS had, op zijn rekening, ongeveer 40 jaar lopen vanaf 1968.

Toen kwam de agent die het onderzoek kent als HN60, die de covernaam Dave Evans gebruikte. Van 1998 tot 2005 werd hij ingezet in linkse en dierenrechtenkringen, waaronder de Socialistische Arbeiderspartij en London Animal Action, met een legende als landschapstuinier. In een verklaring ondertekend ongeveer vier jaar voor de hoorzitting, schreef hij een platte ontkenning: "Ik deed geen seksuele activiteit terwijl in mijn undercover identiteit." Het geplande onderzoek zijn Tranche 3 bewijs voor 21 september 2026. Tegen de tijd The Guardian published on September 27, hij had een tweede verklaring getekend en een relatie met een vrouw bekend in de procedure bekend als Olivia. Hij ontmoette haar in 1998 toen hij op een college cursus in zijn valse naam. Ze gingen naar sociale evenementen met dierenrechten campagnevoerders en ten minste één demonstratie. De relatie duurde minstens zes maanden. Ondervraagd zei hij dat het mogelijk was dat het twee jaar duurde, en dat hij zich niet kon herinneren. Zijn verklaring voor het verzuim was dat ze geen activist was en geen deel uitmaakte van een doelgroep, dus hij vond de relatie niet relevant. Hij accepteerde dat de eerste uitspraak "niet volledig waarheidsgetrouw was met achteraf inzicht."

Het bewijs kwam niet naar boven omdat een onderzoeker ging zoeken. Campagnes zetten het voor het onderzoek. Helen Steel, een verdachte in de McLibel zaak die zelf werd misleid in een twee jaar durende relatie door de undercover agent John Dines, was een van degenen die het punt benadrukte. Dat detail is belangrijker dan de foute herinnering van de agent. Een wettelijk onderzoek met een budget van negen cijfers en een staf van advocaten had een ontkenning in het dossier. De vrouwen en activisten die jarenlang hun eigen dossiers hebben gereconstrueerd waren degenen die konden zeggen dat de ontkenning vals was. Vier undercover officieren hebben kinderen verwekt, of worden verondersteld te hebben. Seksuele misleiding is geen kwestie waar het onderzoek op stuitte. Het is een van de redenen waarom het onderzoek bestaat. Een officier die een relatie van zes maanden als irrelevant beschouwde omdat de vrouw niet op een doelwitlijst stond, beschrijft de cultuur die Boutcher misbruik had genoemd. Hij beschreef ook een dossiersysteem waarin de misdaad tegen de vrouw niet telt tenzij zij de missie was.

Het gevolg was, zoals de campagnevoerders meteen al aangaven, een andere verklaring. Hij verloor de anonimiteitscode niet. Er is geen publieke bevinding, in de rapportage van die week, van een aanklacht, een pensioen hit, of een tuchtresultaat. Het verslag van de waarnemer dat deze hoorzittingen al jaren volgt, zegt het bot: als er geen zinvolle kosten zijn voor het liegen tegen het onderzoek, is "ik herinner me niets" een rationele strategie. Ze lachen om Mitting, zei de post, en ze lachen om de mensen die werden bespioneerd. Een openbaar onderzoek kan vertraging overleven. Het kan niet overleven een reputatie voor het worden gelogen zonder een sanctie, omdat de officieren nog te komen kan lezen het transcript.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft in juli 2026 een raadpleging over de toekomst van het onderzoek geopend. De regering heeft onderzocht of de resterende fasen, na meer dan tien jaar, in een ander formaat moeten worden voortgezet. De vertegenwoordigers van de slachtoffers hebben gezegd dat een kortere of vernieuwde beëindiging een cover-up zou zijn van de nog niet gehoorde hoofdstukken, met inbegrip van de managers en de implementaties die nog achter anonimiteit orders. Een raadpleging is geen afsluiting. Het is een signaal, verzonden in hetzelfde seizoen als Boutcher's bewijs en de Evans erkenning, dat het politieke geduld voor het afronden van de plaat is ter discussie. De Metropolitan Police heeft jaren doorgebracht met het verontschuldigen in burgerlijke vorderingen en het betalen van schade aan vrouwen die bewezen dat ze werden bedrogen. Excuses in individuele gevallen zijn geen vervanging voor een bevinding over de instelling. De eigen voormalige supervisor van de instelling heeft al in het openbaar gezegd dat het team spioneerde waar er geen openbare ordedreiging was en de waarde van het product uitvond.

The AEGIS Alliance has treated infiltration as a method rather than a slogan. The FBI’s file on Anonymous and Project Chanology is one American version of the same instinct, to put political dissent in an intelligence product. Rusland is een andere staat versie, op industriële schaal. De Britse zaak is intiemer. De agent keek niet alleen naar een vergadering. Hij stond in een keuken, gebruikte de naam van een dood kind of een geleend kind, en in sommige missies werd de vader van een kind wiens moeder zijn echte naam niet kende. Daarom is de toelating in september harder geland dan een ander document. De leugen was klein genoeg om in één zin te passen, en het onderzoek ving het niet. Nadere informatie vindt u in Police Accountability en Activisme.

Mitting heeft nog steeds een rapport te schrijven, en de officieren moeten nog steeds verklaringen ondertekenen. Als de hoorzitting van Evans het sjabloon is, zullen de verklaringen zo compleet zijn als de campagnevoerders ze kunnen dwingen. £ 137 miljoen kocht een proces dat een hoofdagent onder ede kan zetten en nog steeds een relatie mist totdat de doelwitten van de spionage het speurwerk doen. Dat is geen reden om te stoppen. Dat is de reden waarom de resterende tranches in het openbaar moeten worden gehoord, door de voorzitter van de benoemde statuten, en niet in een formaat moeten worden opgevouwen dat moet worden voltooid.